على عليه السّلام به آن شخص كه داراى سه گرده نان بود ، فرمود : رفيق تو كه نانش از تو بيشتر بود تقسيمى را كه به عمل آورده است بپذير و سه درهم را از او بگير و به نزاع خاتمه بده . آن مرد گفت : به خدا سوگند ! به تقسيمى كه او كرده است راضى نيستم و از شما تقاضا دارم بر اساس حق قضاوت فرمائيد . حضرت على عليه السّلام فرمود : اگر مىخواهى بر اساس حق قضاوت بنمايم ، بيش از يك درهم هم از آن تو نمىباشد و هفت درهم ديگر از آن اوست . وى از شنيدن اين سخن به شگفت آمد و گفت : شگفتا ، يا امير المؤمنين ! او حاضر است سه درهم از آن هشت درهم را به من بدهد به تقسيم او راضى نيستم و شما هم كه فرموديد به تقسيم او راضى باشم باز هم اظهار رضايت نكردم ، اينك مىفرماييد حقيقت قضاوت آنست كه سهم من يك درهم از هشت درهم است ؟ ! امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود : رفيق تو براى رفع نزاع حاضر شد سه درهم به تو بدهد و به اين وسيله با تو مصالحه نمايد ، تو گفتى من به اين تقسيم راضى نيستم و تقسيم عادلانه‌اى نيست . و طالب قضاوت واقعى شدى . اينك قضاوت واقعى چنين است كه بيش از يك درهم از آن هشت درهم سهم تو نمىباشد . آن مرد گفت : اگر قضاوت واقعى اين است ، دليل آن را ارائه فرماييد تا فرمان داورى شما را بپذيرم . امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود : به اين دليل است كه اگر هشت ( تعداد نان ) در سه ( نانخورها ) ضرب كنيم ، حاصل آن بيست و چهار مىشود و شما سه تن كه از آن نانها استفاده كرده‌ايد ، معلوم نيست كداميك از شما بيشتر و كمتر از ديگرى ، نان مصرف كرده است ؛ پس شما در تناول آن نانها يكسان مىباشيد . آن مرد تصديق كرد . حضرت فرمود : بنابراين تو سه هشتم از آن را تناول كرده‌اى و اگر سه را در سه ضرب كنيم ، حاصل آن نه مىشود ، پس سه نهم آن درهمها از آن توست و رفيق تو هم سه هشتم آن را تناول كرده و پنج گرده نان داشته است كه اگر پنج را در سه ضرب كنيم ، حاصل آن پانزده مىشود . نتيجه اينست كه رفيق تو هشت پانزدهم از آن را تناول كرده است و هفت قسمت از نان رفيقت باقى